این مجموعه برخلاف ِ مجموعه ی قبل (هدیه) ، بیشتر شامل شعر هستش تا  مقاله .

این مجموعه ، اولین مجموعه ی ناگفته های من ، پس از اتمام ِ خدمت ِ سربازی هستش .

به نظرم ، با وجود ِ موضوعاتی که توی این کتابچه ، شعروار  نوشتم ، شاید تا مدت ها ، حرف ِ خاصی  نداشته  باشم .

دلیل ِ اینکه چرا اسمشو گذاشتم " معذب " ، دلیل ِ خاصی نیست ، اما اگه مطالب ِ این کتابچه رو بخونید ، با من

هم رأی خواهید شد که معذب ، نام ِ مناسبی هستش .

 معذب

خنده دار ترین  نوشته ای که در طول ِ عمرم خوندم ، کتاب ِ شعر ِ "ایرج میرزا" هستش که گذاشتم برای دانلود ،

تا شما هم فیض ببرید .

" به افراد ِ زیر 20 سال توصیه نمی کنم که دانلودش کنن . "

 دیوان ِ ایرج میرزا

دوتا ویدیوی کوتاه  از  تمرینات ِ Pedram  که  نکته ی جالبشون  اینه  که  توی یکی شون Blue T-Shert  پوشیده  

و توی اون یکی  Red  T-Shert  پوشیده !

2 ویدیو از پدرام

یه موزیک ویدیو از یکی از ترانه های جاودانه ی  Elisa  ، خواننده ی  عرب  گذاشتم واسه دانلود  که  واقعا ً 

نوای غمگین ِ محشری  داره و منو دیوونه کرده !

الیسا

چند روز ِ پیش مستندی به نام ِ "بهشت گمشده" از شبکه ی  عظیم ِ  منوتو  پخش  شد که در مورد ِ زنجیره ی دین اسلام در کشورهای آسیایی بود  و  ضبطش کردم . 

مستند خیلی زیبا و جذابی بود .

در قسمتی از این مستند که به ایران اومده بودن و به اصفهان رفته بودن ، من خیلی لذت بردم و احساس افتخار می کردم .

اون قسمت که نمایی از هنر ایران رو نشون می داد و نوای سه تار همراش بود ، ناخودآگاه احساساتی شدم و . . .   .

فیلم ِ 50/50  فیلم  خیلی خوب و زیبایی هستش که واقعا ً ارزش یک بار دیدن رو داره .

اما من اصلا ً متوجه نمی شم !

مگه این فیلم  چه  چیزی داره که  توی  سایت IMDB  امتیازش به 8 رسیده ؟

به قول ِ استاد فیزیک ِ قدیمی مون - که به دلایل ِ امنیتی از دانشگاه اخراج شد – ( فرهادی )  زیاد فیلم ِ شاقی نبود .

یه فیلم هایی دیدم که صد برابر ، از فیلم ِ 50/50  با ارزش تر و معناگرا تر و تأثیرگذار تر بودن و توی IMDB  امتیازشون به 8  نرسیده بود !

بازی بازیگرای این فیلم خوب بود . مخصوصا ً نقش اول Joseph Gordon-Levitt  .

جذابیت ِ فیلم ، خیلی خوب بود  که  به  خاطر ِ  بار ِ کمدی بود که بر دوش بازیگر نقش دوم مرد بود .

این هم لیست Collection فیلم هام ، البته این آمار مربوط  به  تا آخر ِ آبان ماه هستش و هنوز هم ناقصـه ، چون از اول ِ آذر تا  الآن  بیش از 90 فیلم ِ دیگه به دستم رسیده و هنوز به لیست اضافه نشده که اونا رو هم تا 1 ماهه دیگه به لیستم اضافه می کنم .

تقریبا ً سعی کردم ، آمار ِ بازیگرای مطرح ِ همه ی فیلم ها رو درج کنم .

ببینید و لذت ببرید    

 لیست فیلم ها

همین الان

همین الآن که خواب در چشمانت حلقه بسته و بسته شدنِ پلک هایت طولانی و بازکردنشان دردآگین است ،

                                                                           اگر نخوابی  ، در ادامه دشوار است ، خوابیدن

همین الآن ،

در این تاریکی و سکوت ِ مطلق ِ شب که احساس ِ جاری ساختن ِ چای ِ داغ در شریان های  سردت  دست داده ،

اگر کتری را آب و روی اجاق نگذاری و خودت را  دعوت به چای داغ ننمایی ،

شاید تا مدت ها و یا حتی هیچ وقت ،  اینگونه و در این موقع از شبانه روز ، یا چای نباشد و یا  کتری  و  یا  حس !

همین الآن که نکته ای جالب و خاطره انگیز به ذهنت خطور کرده ،

بهترین کار گذاشتن ِ لیوان ِ آب روی زمین و درج ِ نکته و ایده و خاطره هاست

همین الآن که نطفه ی  نوایی  توی سرت افتاده شد ،

بهترین کار ، روشن کردن ِ ساز و برداشتن ِ دفتر و خودکار  و ثبت ِ  اون  نواست

ابرها در حال ِ عبور اند ،

روزی می بارند و محقق می شوند

اما بالای کدام شهر ؟

بالای شهری که مردمش با خوش نیتی و آغوش ِ باز ، نعمت را می پذیرند و قدر ِ آن می دانند 

موج ِ  افکار ،

ایده ها ،

طرح ها ،

نوآوری ها ،

خلق ها ،

به شکل ِ  نامرئی در طبیعت موج  زده  و  دامن  می کشند 

این امواج همیشه از ذهن ِ  ما  همه  عبور می کنند  اما ،

یا ثبت و کشف ِ آن به آتی موکول می کنیم ،

یا بسته ایم چشم و گوش هایمان و نمی بینم ، 

یا ثبت کردن را در خود نمی بینیم ،

و یا بدتر از همه ،  قدرشناسی را نمی دانیم ،

و اینها جزئی از  لیاقت اند  .  / 

توی مراسم ِ گلدن ِ گلاب ِ امسال ، یه نکته ای که خیلی برام جالب بود ، این بود که :

هر سه تا بازیگرای خانومی که توی بهترین فیلم های Leonardo Dicaprio ، یعنی  Titanic ، Romeo + Juliet ، Shutter Island  باهاش همبازی بودن ، علنا ً در مقابل ِ خودش جایزه ی گلدن گلاب رو دریافت کردن .

Kate Winslet

Claire Danes

Michelle Williams

آهنگ ِ زیر خیلی خیلی لذتبخشه .

خدا می داند ، من ساعت ِ  4 و نیم ِ  صبح  با این آهنگ  کلی  رقصیدم .

مربوط می شه به قسمتی از فیلم ِ  بزرگ ِ "We Need To Talk about Kevin"  :

موزیک کریسمس

اول از هرچیزی بهتره که دوتا از صریح ترین که به نظر ِ من بهترین صحنه های این فیلم هستن رو بگم که اونایی که ندیدن ، تحریک بشن و برن این فیلم ِ زیبا رو ببینن .

1. اونجایی که ، نصف ِ شب هستش و توی رخت خواب ، مادر داره اونجای پدر رو . . . می زنه و یه دفعه سر و کله ی  کوین کوچولو پیدا می شه و دقیقا ً همه چیزو می تونه دیده باشه !
2. اونجایی که کوین توی دستشویی  داره  استمناء می کنه و یه دفعه مادر در ِ دستشویی رو باز می کنه و همه چیزو می بینه ، اما کوین با اینکه مادر رو می بینه ، عین ِ خیالش نیست و انگار که نه انگار !

چند وقتی هست  که  آمریکا وارد ِ  یک  عصر ِ  تحول ِ  روانی  در نوجوون ها  و  جوون ها  شده  .

دیگرکـُشی های بدون ِ هیچ  درگیری و اختلاف ِ قبلی !

در این زمینه فیلم های زیر رو می تونید ببینید و به حرف ِ من ایمان بیارید :

Before Her Eyes -

Elephant -

Beautiful Boy -

و فیلم ِ الان هم :

We Need To Talk About Kevin -

هر 4  فیلم ِ  بالا  به شدت ، فیلم های قشنگ اما آزرده کننده ای هستن ، که هرکدوم به نوعی مسأله ی دیگرکشی ِ نوجوونای آمریکایی رو به تصویر می کشن .

این فیلم ( باید در مورد  کوین صحبت کنیم ) اونقدر زیبا و صریح بود که من در طی ِ تماشای اون ، چندین بار  جا خوردم .

واقعا ً عالی بود ، واقعا ً عالی !

چیزهایی رو نشون داد که برای هر ایرانی ، به شدت شرم آور و زشت و بی تربیتی و بی احترامی هستش .

این فیلم نشون داد که در مورد ِ بعضی از انسان ها ، شیوه ی تربیتی ِ پدر و مادر ، یک چیز ِ بی معنی هستش .

بعضی ها از بدو ِ تولد ،  ساز ِ خودشون رو می زنن  و به خاطر ِ این تک روی هاشون  به خود کفایی می رسن ، و این مسأله باعث می شه که از محبت های پدر و مادر  و داشتن ِ روابط ِ صمیمی با اونا ، بی بهره  یا بمونن .  شایدم با بی بهرگی از محبت ِ اونا راحت تر باشن .

دقیقا ً و دقیقا ً چیزی که من در مورد ِ این دسته از انسان ها می تونم بگم ، اینه که :

انگار این انسان ها ، یک بار به دنیا اومدن و زندگی کردن و از دنیا رفتن و دوباره به دنیا اومدن و سر ِ این مسأله  دارن با خدا  لجبازی می کنن و زندگی براشون بی معنیه ، زندگی برای اونا ، تکراری بودن ِ خودشو از دست داده . در حقیقت ، تکرار ِ زندگی براشون عذاب آورترین کار ِ دنیاست .    

انصافا ً ، با دیدن ِ اینجور فیلم ها و شناختن ِ این انسان ها ، می تونیم به این مسأله که ممکنه بعد از مرگ ، دوباره  به دنیا بیاییم ، اما با شرایط ِ مکانی و جایگاهی متفاوت ، ایمان پیدا کنیم .

{ در مورد خودم یه نکته که تا وسطای فیلم ذهنمو به خودش جلب کرده بود این بود که ،

شاید  بچگی های  کوین ، شباهت ِ خیلی زیادی به دوران ِ بچگی  خود ِ من (پیام.آور) داشته باشه . من که زیاد برام عجیب نیست ، ولی شاید بهتر باشه بگم "متأسفانه" }

من نمی دونم چی بگم !

به نظرم  باید  نقد و بررسی ِ مفهوم ِ بعضی از فیلم ها رو به یه روانشناس که فلسفه هم می دونه بسپاریم ، و این فیلم یکی از اون فیلم هاست  .

به همین دلیل من صحبت ِ خاصی ندارم .

فقط می دونم که :

همه ی مادرها بچه هاشونو ، چه دانشمند ، چه قاتل ، دوست دارن .

در حقیقت  شخصیت ِ فرزند ِ هر انسان ، نمودی از رفتار و کردار ِ اون شخص در زندگی ِ گذشته و حالـش است .

ولی واقعا ً اعطراف می کنم که بقیه ی فیلم رو نفهمیدم .

با توجه به اینکه داستان ِ این فیلم بر اساس ِ یه رمان هستش ، واقعا ً باید بگم عجب نویسنده های  نخبه ای توی آمریکا  وجود داره . (هرچند که توی آمریکا ، هر کار و هنری رو که دست روش بگذاری ، مملوء هست از نخبه ! )

البته ، فیلمنامه نویس و کارگردان ِ این فیلم هم کارشون رو عالی انجام دادن .    

در مورد ِ Tilda Swinton  باید بگم  همیشه و همیشه  فیلم هاشو  باور می کنم .

یک لحظه هم از نقشش خارج نمی شه .

فکر کنم برای این نقشش باید نامزد ِ اسکار بشه .

بزرگترین ِ ابهام ِ من از این فیلم و یا بزرگترین نقطه ضعف ِ این فیلم ، موزیک ِ فیلم بود .

با توجه به روحی ، روانی بودن ِ داستان ِ فیلم ، موزیک های متن ِ فیلم ، خیلی  لـُوس و بی احساس  بودن که ادمو از فیلم پرت می کردن !

توی ویدیویی که در زیر می تونید دانلود کنید ، Pedram حاضر شده در بین ِ شاگرداش یه کمی خاک هوا کنه ، و این هم مربوط به اوایل ِ 2011 هستش .

پدرام 2011

خدا به داد ِ من  برسه ،
همینطوریش برای شعرهای معمولی که می گم ، اکثر ِ اطرافیام  ازم می ترسن ، حالا اینو که بخونن ، احتمالا ً می رن جار

می زنن ، پیام وضعش خرابه !

ما هم که ماشاالله ، خیلی اینا رو عدد حساب می کنیم و از بیاناتشون ترس داریم . 

اگه ترسو بودم ، کتابچه های شعرم  توی کامپیوتر ِ همه ی  دوستان و فامیل ها نبود .

آری من می بینم
من این احساس ِ عظیم را در او می بینم
من . . . من . . . اشک می ریزم
من می بینم که او زیبایی ِ خویش می بیند
او می بیند
او  حجم ِ نرم دست ِ خویش ، می بیند
او انگشتانش را که برای گره خوردن در انگشتان ِ گرم ِ یک مرد خلق گشته اند را می بیند  
او لب های مملوء و مملوء و مملوء از احساسش را که باید تنفس گاه ِ یک مرد را آبیاری کند ، می بیند
او تابلوی متقارن و ژل مانند ِ باسنش را می بیند
که از لحظه ی خروج  از  رحم ِ مادر  به دنبال ِ قاب ِ خویش بوده است
او ساق ِ پای پری مانند ِ خویش می بیند که باید با دست های گرم یک مرد ، نوازش و اغما گردد
او خودش می داند که شعله دارد ، نگاهش 
شعله ای که نیاز به آتشکده ای دارد برای سوختن در کمال ِ آرامش ،
او خودش از صدای ظریف و سوزی که در عمق تارهای حنجره اش نهفته است کاملا ً  آگاه است 
می داند که باید هرچه زودتر به جیغ ها و فریادهای ناشی از درد ِ لذت واصل شود
می داند و می داند  ،
او خیلی آگاه است  ،
و مردهای ساده هیچ چیز نمی دانند و کوه ِ دانایی ِ او  را فرو پاشیده و حفره هایی پر نشده  وا می گذارند ،
که  با این کار ،  حس ِ نکبت  به زندگانی  تزریق ، خواهد شد  
آری . . .
باروت برای سوختن است
اگر نسوزد ،
مدتی بعد نم کرده و با تمام کبریت ها هم ، سوزی ندارد  .  / 

شعله را به خاطر بسپار . . .

سرنوشت ِ نورانی

سرنوشت ،

نه نوشته شده است ،

و نه در حقیقت  وجود دارد ،

                              نه دفتری وجود دارد ،

                              و نه کتابی که در آن سرنوشت انسان ها درج شده باشد ،

رخدادهای زندگی ِ انسان ها هیچگاه معلوم نبوده و نیست ،

تنها چیزی که روشن است ،

جهت ، سمت ،

و سوی سیر ِ زندگانی است

میزان ِ تراوشِ  نور ِ انتهای امتداد ِ مسیر ، قابل حدس است  ،

                            و جهت سیر و حرکت ، قابل ِ تغییر است

جویبار زندگانی را در آبراه های زیادی می توان جاری ساخت

هیچ اجباری در کار نیست ،

اما زنجیره ی آینده  ،  وابسته به شکل و شمایل ِ کوله بار ِ حال و گذشته  است

زندگی زنجیر مانندی ست ، که نوک ِ زنجیر ، عاری از هرگونه پیچ و موج و انحنا ، در زمان ِ آینده ،

به سمت خوشبختی ِ مطلوب ، در حرکت است 

کوچکترین خطا و ناپاکی در  رفتار و پندار و کردار ،

نوعی شوک ، نوعی اعوجاج ،

و یا  نوعی کش و قوس ، در  زنجیر ِ حال  می تراود

که در نوک ِ زنجیر ، تأثیر ِ  رقص و ضل   وا می گذارد 

گاهی اعوجاج هایی از سوی طبیعت زنجیرمان را به  موج دادن  می کشاند

با اقتدار و پایداری ،

می توان زنجیر را رام کرده و موج را خنثی ،

شاید همین موج ،

زنجیرت را به مسیری بسپارد که گشایش ِ چشم و گوشت  و تدارک ِ آینده ای مطلوب تر را در

پی  بدارد    

شاید بگوییم زندگی به اندازه ی لیاقت هرکسی به او می دهد ،

                    و شاید بپرسند چگونه لیاقت را می توان ساخت یا داشت ،

                      و شاید بپرسند کسی که لیاقت برندگی را ندارد ، پاسخ ِ تلاش ها و تمرین هایش چه خواهد شد ؟ ،

شاید ندانید ،

قدری تأمل لازم است ،

دور ریزی افکار ِ مزاحم را نیز ،

                                       افکار حسد آمیز و غرورآمیز ،

تلاش های مداوم ،

تمرین های عمقی و اساسی ،

ناخودآگاه ، لیاقت در عمق ِ وجود ، نطفه افکنده و تکثیر می شود ،

" تلاش ِ هدفمندانه " ،  لیاقتـسازترین فعل است

طراح شدن ، لیاقت می خواهد ،

آنکه  مادرزاد ، طراحی را مستعد است

در حقیقت ، این  لیاقت در او دوانده بوده است

چه بسا که در میانه ی عمر ، لیاقتش را باخته و ناخود آگاه از طرح و نقش و رنگ و کاغذ دور گشته ،

                                                              یاد ِاعجاز ِ دستش روی کاغذ را با باد ِ فراموشی دود کرده . 

چه بسا افرادی که  با مرارت های  بسیار  این لیاقت را کاشته و ساخته و به اوج ِ آن رسیده  و خوش کام شدند

به طور ِ معمول ، اساس ِ "خواستن ، توانستن است" همین است

کسی که  بخواهد ، هرچند بی لیاقت در رسیدن  ،

خواهد رسید 

تصور کنید  مردی  زشت  و  بد ظاهر را ،

علاقه ای دارد بسیار ، برای نزدیکی و دوستی با زنی زیبا بسیار ،

اگر  لیاقت ِ بودن با آن سنوبر را در خود بسازد ،

قطعا ً  تیرش بر هدف خواهد نشیند ،

شاید این پیروزی  از دید ِ همگان  مسأله ای عجیب و بد فرم ، ظاهر بسازد  ،

اما با کند و کاو ِ رفتاری می توان پی برد که بهتر از آن مرد ، برای آن خوش رو نیست

چه بسا افرادی زیبا ، که همسرانی زشت و  یا  سرخور  دارند   

" جنبه " ،  بخشی  از  " لیاقت "  است

جنبه داشتن  از  "بروز ِ  احساس"  جداست

بروز احساس ، توی چشم افتادن و جلب توجه  را در پی  می نهد

ذات ِ احساس ، آنقدر عظیم است که نگاه ها را می دزد 

اما افسوس از این نگاه هایی که بیش از سه بُعد برایشان بی معنی است

آنچه می بینند را با عُرف ، معنانگاری می کنند

از ابعاد ِ احساس و از بینایی  به بُـعدهای درون ،   

  نابینا  و  بی بهره اند

پروراندن ِ احساسات ِ زیبای درونی ،

جذابی و دوست داشتنی بودنت را  با  جلب توجه ،

               در می آمیزد   

پرورش ِ احساسات ِ زیبا ،

         پاک نیتی می طلبد ،

         شجاعت  نیز ، 

جنبه به معنای تحمل و کنترل ِ خویشتن است ،

در لحظات ِ موفقیت ،

در لحظات ِ شکست ،

در لحظات ِ همدردی ،

جنبه ، معنای لـُوس نکردن ِ خود و دیگران را می دهد ،

                                  تحمل و درک ِ دیگران است  . 

خدا می دونه که اولین بار که این عکسو دیدم ، چـه عشقی  کردم .

والا  ما قصدمون  خراب کردن ِ بازیگرا نیست ، فقط از تحریک ِ احساسات لذت می بریم ، وگرنه خود ِ بنده همین فیلم ِ سینمایی که  سویا توش بازی کرده و صحنه هم داره رو تا آخر دیدم (با زیرنویس)  خیلی خیلی فیلم ِ قشنگی هستش .  و اگر توی قسمت هایی از فیلم عملیات والفجر  انجام می شه ، ربطی به خود ِ بازیگر نداره ، نقشش ایجاب می کنه که  علنا ً  از جلو یا عقب  بده .

فیلم ِ پورنوی سویا (بازیگر ِ معصوم ِ جومونگ)

Come On EveryBody

Come On And Sing My Song

فیلم ِ خوشکل  یعنی این !

بزرگترین و مهم ترین جمله ای که  از این فیلم  شنیدم :

" بعضی وقت ها ، در یک نسل ِ خانواده ای ، آدم ِ شجاع پیدا نمی شه . "

فیلم ِ  The Help  رو  2 ماه بود که خریده بودم ولی حوصله شو  نداشتم بشینم و فیلمی که همه ی بازیگراش زنه رو تماشا کنم . 

اما  وقتی  فهمیدم  هم   B.Dallas Howard  و هم J.Chastain   توش  بازی می کنن ، با کله  پریدم  و  لامپ ها رو خاموش کردم و نشستم  پای کامپیوتر و DVD رو گذاشتم  و  برو که رفتی  : The Help   .     

با کمی تجربه  در  زمینه ی تحقیق در مورد ِ زیبا شناسی و همچنین تماشای فیلم ِ

"Laws Of Attraction"  و همچنین همین  فیلم ِ The Help  به یه نتیجه ی عمومی  رسیدم و اون اینه :

خانواده های زیادی رو می شه پیدا کرد که در اونها ، مادر  زنی زیبا و به قولی خوشکل و یه تیکه ماه  هستش و در عوض ،  دختر (فرزند) چهره ی معمولی و یا حتی دلـنچسب داره ، و طوری هستش که همیشه همه ی آقایون  نگاهشون بیشتر به مادره معطوف می شه تا دختره .

و معمولا ً اینجور دخترها ، یک سری ناراحتی های رفتاری پیدا می کنن . 

بعضی از دیالوگ های قشنگ و ماندگار ِ فیلم :

-        بچه ها از آدم های چاق خوششون می یاد .

-        زشتی چیزیـه که از درونت  رشد می کنه .

-        مادرت زندگیشو انتخاب نکرد ، زندگیش اونو انتخاب کرد .  

-        وقتی  خدا طوفان می فرسته ، توجهی به رنگ ِ پوست ِ مردم نمی کنه .

-        اتفاقات ِ بد ، می افتن ، تو نمی تونی کاریشون بکنی .

تک تک ِ بازیگرای فیلم ، حتی اونایی هم که فقط یک دیالوگ  داشتن ، عالی  بازی کردن .

فیلم ِ The Help  مملوء  از بازیگرای  قـدر و کاملا ً حرفه ای هست که  تماشاچی ها  فیلم رو  به شدت  باور می کنن  و لذت می برن .  

به خاطر ِ  همین  بازی ِ عالی ِ بازیگرای فیلم ،  واقعا ً یکی از جاودانه ترین  فیلم هاست .

موزیک  فیلم ، عالــــــی بود .

خنده دار ترین صحنه ای که در این چندماه اخیر دیدم ،  اواخر ِ  همین  فیلم هستش ، اونجا  که  "مینی"  و "آبیلین"  با دیدن ِ پولهای توی پاکت ، دو نفری خوشحالی می کنن .

در مورد ِ Bryce Dallas Howard :

عالی بازی کرد .  خیلی  باهاش  حال می کنم .

اصلا ً  اصولا ً  من  همه ی بازیگرای هالیوودیه  متولد ِ اوایل ِ  دهه ی 80  میلادی  رو دوست می دارم .

Bryce Dallas  یه  حسن ِ بزرگی که داره ، راحت می تونه تیپ های خاص رو خوب بازی کنه .

ولی یک جایی توی این فیلم  بد  شد . 

یه  قسمتی رو  با حس  و  حال ِ  شخصیت ِ خون آشام  که توی فیلم ِ  گرگ و میش  داشت ،  بازی کرد .

Jessica Chastain ( به قدرمتمندی اون با این سبکی که داره ، پیدا نخواهید کرد ) :

اونقدر عالی بازی کرد که من  بعضی از صحنه ها رو چند بار نگاه کردم . ذات ِ این  زن بازیگره .

واقعا ً عاشق ِ این  زن  هستم .   خیلی خیلی  رؤیایی بازی می کنه .

اوخ . . . اوخ . . . 

-        اونجا که بچه ی توی شکمش  جلوی توالت ، سقط شده بود و خون مالی شده بود ، با اینکه دوربین فقط 3 ثانیه  چهره ی  جسیکا  رو  که  زیر موهاش  حیرون و  پنهون شده  بود ، نشون داد  ،  ولی  عالــــــی بود .

-        اونجا که توی تخت گریه می کنه .  Perfect

-        اونجا که شیرینی آورده برای دوستاش ، اما همگی به وضوح قایم شدن و جسیکا که همیشه موج ِ لبخند و شادی توی چهره ش وجود داره ، نه یک دفعه (مثل ِ بازیگرای معمولی ) ، بلکه به تدریج بعد از لحظاتی ، نم نم  موج ِ غم وارد ِ اون چهره ی افسانه ایش  می شه . 

از کار درست های  هالیووده .

بازی ِ  Emma Stone  یه  رنگ ِ منحصر به فرد  داره  که  واقعا ً عالیه .

با سیگار کشیدنش  حال کردم .  به  قیاف ِ ش  نمی یاد که سیگاری باشه ، ولی خیلی خوشکل  می دوده .   بازیگر یعنی  این !  

تن صداش و عصبانی شدنش  خیلی  جذابه  .

گریه کردنش  واقعا ً قشنگ و واقعی بود .

 ( علنا ً  چهره ی  Emma  شبیه ِ  تمساح هستش ، جان ِ من یه بار دقت کنید ! )

تماشای فیلم ِ  آرزوهای بزرگ  واقعا ً لذتبخش بود و از طرفی هیچ پوستری نداشتم که برای لیست فیلم هام بهش Attach کنم . این شد که نشستم و یه پوستر براش درست کردم .  

من همیشه گفتم ، الانم می گم :

بهترین شبکه ی تلویزیونی ِ فارسی زبانی  که  از اولین روز ِ تاریخ ِ جهان تا الان وجود داشته ، شبکه ی  Manoto  هستش

امیدوارم که  مراسم Oscar  رو هم کامل  نشون بده .

و  فقط امسال نباشه .

هر سال این مراسم رو نشون بده .

 الهـــــــــی  آمیـــن  .

 خداییــش ، مرد   مثه  اصغر  کم  داریم

در مورد ِ خود ِ مراسم ، 2 تا چیز  منو خیلی ناراحت و غمگین  کرد :

یکی اینکه :

نه   Dicaprio

نه  Brad Pitt

نه  Jessica Chastian

نه Tilda Swinton

نه  Diane Lane

هیچ کدوم شون  برنده نشدن . هرچند که  رقیباشون هم  که  برنده  شدن ، واقعا ً  حق شون بود .

ولی دوست نداشتم  اینها  دست ِ خالی برن ، لا اقل یه Silver Globe  ای ، چیزی . . . !  

دو اینکه :

جای چند تا فیلم  رو خالی بود ! 

حتی بعضی از این فیلم ها  جزء  بهترین فیلم های تاریخ شدن ، ولی نبودشون .

مثل :

The Tree Of Life

Melancholia

The Ledge

و . . . 

نمی دونم جریان چیه ؟

یعنی این  فیلم ها ، جزء  رقابت های گلدن گلوب  نبودن ، یا . . .   .

و  دو تا از اتفاق  که منو به وجد آوردن ، برنده شدن ِ   مریل  استریپ   و   کیت وینسلت  بود .

اصغر فرهادی  که  منو  دیوانه و مست  کرد . 

توی  مراسم ، یه صحنه  نشون داد که  Judie Foster  داره  خوشحالی می کنه و داد و غال راه انداخته ، اونوقت  کنارش اصغر فرهادی رو نشون داد که داره می خنده و با خجالت  نگاش می کنه .

آخ . . . اون صحنه  واقعا ً منو به شدت دیوانه کرد و از خنده ، روده بور  شدم .

فکر کنم  اصغر فرهادی  عشق می کرد  از اینکه  کنار ِ جودی فوستر ایستاده !

بقیه ی نکته های مراسم که اونقدر زیادن که دستم درد می گیره اگه بخوام همشونو اینجا بنویسم .

سه تا شون  که یادم مونده :

1.     شیفته ی  اون   بغل رخ  ِ   چارلیز ترون   شدم .

2.    عاشق ِ  مدونا  شدم ، به خاطر ِ اینکه  برای  نام بردن ِ بهترین فیلم ِ خارجی ، اول گفت :

        "From Iran" و  بعد گفت : سپریشن  .

3.   واقعا ً نیکول کیدن  شبیه ِ  یه  فرشته ی بهشتی شده بود .

       در حقیقت  "حوری "  کلمه ی  کوچیکیه  برای وصف ِ زیبایی ِ  نیکول  !